| تبليغات | X |
 |
 |
|
| بریستر حرفهای نگفته ام , سایه " سکوت" خمیازه میکشد.. |
|
باز باران با ترانه با گهرهای فراوان .......
نگو دیوانـــــــــــــه تابستان که باران نمیبارد ! نگو در وهـــــــم فرو شده ای .....! نگو این هم بهانه ای است برای نوشتن ....! نه هیچ مگوی......! بگذار من بگویم حرفهایی را که میدانم مشتاقی به دانستنش ! بگذارمن بگویم از حرفهای ناگفتـــــــــه... باورکن باران میبارد ! باور کن چشمهای من نمی بارند ! باور کن به آخــــــــــــر دنیا رسیده ام نه به آخـــــــــــــر خط ! بگذار این یک بار .....همین یک بار بی هیچ قسمی حرف بزنم برایت !
بگذار خــــــــــدا و پیامبـــــــر و امـــــــــام و قــــــــــرآن و نــــــــــان ونمک و و.... این یک بار ..همین یکبار ، "سوگند وصله" های من نباشند ! حرفهایم را بی گواه ِ اینان پذیرا باش !
آخر چقدر بگویم خستــــــــــه ام ؟!... چقدر بنویسم بُریـــــــــــــده ام ؟!... انصافتان کجاست ؟ آمده ام که بروم ! به ناکجا آباد .....به هرجایی که شما نباشید ! تامباد که ننگ ِ حضور ِ من ! دامن ِ راستکاری شما ! را تر کند .....!
این روزها از مشتهای بسته ام خون میچکد ...! و رد ِ زخم وکبودی بر جای جایش ، خاطــــر ِ نگاه را می آزارد ! نامردمان ! در پس ِ گره ِ انگشتانم در پی چه بودید که در نوشته هایم جاری نبود ؟!... یکی میگفت که : " سکوت، مکارانه ! استعاره را به خدمت گرفته تا بر چهره حقیقت ، حجاب ِ مستوری کِشَد . " .....!!! عجبـــــــا ! پس به هر وسیله ای دست یازیدند تا راز ِ مگوی ِ سکوت را از مأمن بدر آرند ...!
مرا دیگر گویشی با لهجه باران نیست ....! دگر نگاهم عطر ِ رنگین کمان را ندارد ......! خالیــــَم از هر استعاره .....! این روزها بیگانه ای دور عاشقانه هایم را استهزا میکند .....! وبرآنست که با نوشتن هجوهایی در خور بودن ِ خودش ! مرا به اقرار وادارد .. با توام بیگانه......! وبا شما ای دوست ترین هـــــــا ! مرا بیم ِ دوباره بازگویی ِ خطاهایم نیست ...! مرا شرم ِ اذعان به شکستن نیست ......! بسیار دوست میدارید که فـــــــریاد برآورم که بیراهــــــه رفتم ؟!
مشتاقید به دیدن ترکچین ِ پیکرم ؟!
گردن می نهم ....... پس بشنوید و خوشنود باشید و به خاطر سپــــارید و فردا داستان ِ عبرت انگیز ِ کودکانتان سازیدش که : "سکوت" غرور ِ بی بدیل ِ قلبش را قربانی ِ سراب ِ عاشقانه های پر فریب کرد ..! و" سکوت" احمقانه باور کرد هرچه را که شنید.....! و " سکوت " شکست آنجا که از ارتفاع ِ باورهایش اوفتـــــــــاد....! " سکوت" هرگز معشوقه نبود.....حریف نبود........رقیب نبود...........! بس است دیگر . حال انگشتانم را به آرامی میگشایم و نیک می بینید که در میان ِ مشتهایم نه ردی از عاشق ِ گریز پای شماست و نه نشانی از جای پای عبور ِ سراب ِ نوپای ِ فریبی دیگر ! دلم میخواهد ببارم ...... شاید مرهمی باشد به آتـشی که در دل روشن شد به لطف ِ دستی آشنــــــــا ........! اوکه انگشت اتهامش به سمت " سکوت " نشانه رفته ... با توام ای خوب !!!!!..... دیر گاهیست که این وجود ِ سراسر دروغ ! را میشناسی . ... مگر نه اینکه همواره درهمین نشانی زیسته ام ؟! مگر نه اینکه نوشته هایم آینه تمام نما و بی دریغ ِ زیستنم بوده ؟! دست مریزاد نارفیق ! .... آخرین زمزمه سکوت را به یاد داشته باش که : " یکی از نشانه های آدمیان ِ ریگ به کفش ! بی نشانی ست.....بی منزلی ست . ..! " بگذریم..... کوله بارم را بسته ام....... توشه ای به سنگینی ِ حرفهــــــای ناگفته واشکهــــــــای نباریده ..
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 5 تیر1387ساعت 12:56 بعد از ظهر توسط سکوت |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو کد اهنگ از مسافر غریب |
| درباره وبلاگ |
"سکوت سرشار از ناگفته هاست" ..اینست دلنشینترین واژه زندگی من..
هرگاه که دلتنگی هایم رابر کاغذآوارکردم...بخشی را باشما خوبان قسمت خواهم کرد.. حرفهای دلتنگی ام سخن قلب هزار پاره ام است..ولیک نوشته های عاشقانه ام را مخاطبی حقیقی نیست... |
|
RSS
|
