خیلی هــــا     

  نه ..!

  بعضی هــــا ...!

خاطرۀ بعضی ها ....

خیلی پر رنگ ترازآنست که

 با قوی ترین پاک کن هم  از ذهن و زندگی محو شود....

انگار جزئی از تو..

 که دیگر باتونیست ..

 بی خبـــر پر میکشد لب پنجره  ...

حســّی  ناخن میکشد بر تختۀ سیـــــــاه  ِ   قلبت  ...!

بعد گوشت از تن ِ  روحت ..... !     می ریزد ..!

مچاله میشوی ....

مچاله ....

مچاله ...

اماهنوز بزرگی برای آغوشت ...

هنوز جانمیشوی توی دستهایت ...

تنها دستهای امن دنیـــــــــا که تاهمیشه باتوهستند.....!

نه..

جانمیشوی ...

                              بعد پنجرۀ نگاهت حاشـــــور میخورد....

                                                          پیشانی ت خط خطی میشود ...

                                                                 لرزه برچانه وپیکره ات می افتد....

وفـــــــــــــــــــــــــــــ ریادی  در انزوای درونت   ،  سکوت میشود.........!

حالا این روزهایت.........فرداهایت ....

                              مرور ِ  مکرّر ِ ناگزیر  دیروزهاست.....

..

                                                                 فردااتفاق خوبی نیست...

                                                               فردا..

                                           سراب ِ رویایی ست..

                      که شهامت ذبح ِ امروزمان را..

 ازآن وام میگیریم...

فـــــــــــردا دروغ بزرگی ست...

کاش دردیروز می مردیم.....